1 op 20 Nederlanders begint vandaag vastenperiode

Gedekte etenstafelEen op de twintig Nederlanders begint vandaag, Aswoensdag, aan een vastentijd van veertig dagen. Dat blijkt woensdag uit een representatieve telefonische enquête in opdracht van de kerkelijke hulporganisatie Kerk in Actie. De veertig dagen voor Pasen zijn in de christelijke traditie een moment van inkeer en bezinning, schrijft Trouw. '1 op 20 Nederlanders vast', las ik net ergens als kop, waarbij ik gelijk dacht: dat wordt een tekort aan gevangenissen. Maar goed, het gaat dus om vasten: iets wat ook binnen de islam een plaats heeft. Grootste verschil met het christendom: binnen het christendom is het geen 'gelovige plicht', maar vrijwillig en eerder bedoeld voor jezelf dan dat je God er een (grote) dienst mee bewijst.

Volgens Kerk in Actie groeit het aantal mensen dat in de aanloop naar Pasen gaat vasten. Maar de ontwikkelingsorganisatie wil meer mensen aansporen om deze veertig dagen te gebruiken om na te denken over hun eigen consumptiegedrag. En juist voor dat soort thema's lijkt vasten me bij uitstek geschikt: zelfreflectie op hoe je je leven invult, rust en tijd om te bidden, afhankelijkheid van God ervaren, opnieuw prioriteiten stellen.

Maar als je denkt dat je door te vasten moet 'meevoelen met wat Jezus heeft gedaan voor jou', dan kun je je beter nu onmiddellijk compleet ongans eten. Dat is precies wat Luther deed: juist in de vastentijd at hij zich drie keer in de rondte, als een soort protest. Calvijn schrijft in de Institutie dat vasten prima is, maar in de lijdenstijd een dwaasheid.

Waarom? Omdat je als christen niets, maar dan ook niets in kunt voelen of mee kunt voelen met wat Jezus gedaan heeft: Hij heeft alles alleen moeten doen en jij stond erbij te kijken of was inmiddels al weggevlucht, of nog erger: je stond hard mee te spijkeren om te zorgen dat Jezus niet van het kruis afviel (vergelijk bijvoorbeeld Mel Gibson die in zijn zelfgeproduceerde The Passion of the Christ slechts één keer zelf te zien is: alleen zijn hand is in beeld, wanneer Jezus aan het kruis gespijkerd wordt).

Het zit diep in de mens om door eigen goede daden toch weer in een goed blaadje te komen bij God. Een soort 'zelfkwelling': door niet te eten en jezelf te pijnigen, zal God wel blij zijn en je vergeven. Ik zeg niet dat dit de hoofdzaak is bij mensen die vasten in de lijdenstijd, maar ik geloof absoluut dat het ergens, diep in de mens, een binnen het christendom (foute) drijfveer is die ervoor zorgt dat je toch weer heel hard zelf gaat proberen om je vergeving te verdienen.

Lees ook op deze blog: Geloven en carnaval: lamzuipen en vergeving vragen
Lees ook op deze blog: Was je zonden van je af

Lees ook:Ramadan is begonnen
Lees ook:Gekruisigde Madonna mag blijven hangen
Lees ook:Vasten, helemaal zo gek nog niet.
Lees ook:Geloven en carnaval: lamzuipen en vergeving vragen
Lees ook:Abdulwadûd deelt uit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.